موضوع رابطه بین احساساتِ مصرف­کنندگان و خریدهای آنی آن­ها یکجنبه یمهمازشیوهزندگی در عصر ِحاضر است. از این رو درک و آگاهی مطلوب از شرایط این موضوع بر بهبود تمایل به خرید مشتری به ویژه در بازار رقابتی و پیچیدة امروزی موثر می­باشد. علاوه براین علی رغم انجام پژوهش های داخلی متعدد در زمینه خرید آنی به تاثیر پذیری اثرات متغیرهای نوهراسی غذایی و ازدحام انسانی کمتر پرداخته شده است. براین اساس، این پژوهش با هدف بررسی احساسات بر رفتار مصرف کننده درخرید آنی خوراکی­های خیابانی با در نظر گرفتن اثرات تعدیل کنندگی نوهراسی غذایی و ازدحام انسانی  صورت گرفته است.پژوهش حاضر  بهلحاظهدفکاربردی،براساسماهیتوروش،توصیفی-پیمایشی وازنوعهمبستگیاست. با استفاده از نمونه گیری در دسترس تعداد 384 پرسش نامه با پایایی قابل قبول جمع­آوری شد. تحلیل داده­ها با استفاده از رگرسیون سلسله مراتبی انجام شده است. نتایج نشان داد که ازدحام انسانی و نوهراسی غذایی به عنوان تعدیل کننده، خرید آنی را تعدیل نمی نمایند. پس از ارائه نتایج، به فروشندگان کسب و کارهای خیابانی پیشنهاد می شود که از طریق بازاریابی حسی، باعث تحریک احساسات افراد شوند تا بتوانند مصرف کننده را به خرید آنی تشویق نمایند

پژوهش حاضر، در حوزه رفتار مصارف کننده و با محوریت بازاریابی محصولات و مواد غذایی طرح و اجرا شده است. هدف اصلی پژوهش، ساختاریابی و اعتبارسنجی روابط یک الگوی نوین از نوهراسی ها و مشغولیت های غذایی و سبک های زندگی غذایی به عنوان پیش بین کننده های رضایت و وفاداری مشتریان فروشگاه های زنجیرهای سطح شهر تهران است. از نظر روش شناسی، این مطالعه از نوع پیمایشی و کاربردی بوده و مبتنی بر روش های توصیفی-زمینه یابی است. داده ها از طریق پرسشنامه استاندارد سبک زندگی غذایی، صفات شخصیتی غذایی شامل مقیاس نوهراسی غذایی و مقیاس مشغولیت غذایی و هم چنین آزمون محقق ساخته رضایت و وفاداری مشتریان جمع آوری گردید. اعتبار محتوای عوامل با نظر خبرگان و اعتبار سازه آزمون با استفاده از روش های تحلیل عاملی تأیید شد. پایایی آزمون نیز با توجه به آلفای کرونباخ محاسبه و تأیید گردید. نتایج پژوهش: یافته های پژوهش نشان داد که متغیرهای مطرح شده، پیش بین های مناسبی از رضایت و وفاداری مشتریان هستند. به گونه ای که می توان اذعان نمود سبک زندگی غذایی و صفات شخصیتی غذایی، به طور قابل توجهی الگوی رضایت مندی و وفاداری مشتریان را تبیین می نمایند. از محدویت های ذاتی پژوهش حاضر می توان از رویکرد نوین و پیچیده بکار گرفته شده در شناخت عوامل موثر رضایت مندی و وفاداری مشتریان حوزه موادغذایی به رغم وجود مشتریان پرشمار با انگیزه ها و سلایق متنوع فروشگاه های زنجیره ای اشاره نمود. کاربردهای مدیریتی و نوآوری پژوهش: نتایج این تحقیق با آزمون محرک های شناختی رضایت و وفاداری مشتریان موادغذایی و جنبه های رفتاری آنان، درک عمیقی در انگیزه و رفتار مشتریان فراهم می آورد که با توجه به رقابت شدید در صنایع غذایی، کاربردهای عملی مهمی برای مدیران بازاریابی و خرده فروشان موادغذایی در جهت اتخاذ تصمیمات درست و مقتضی دارد.

مقاله پژوهشیمقدمه: چاقی، سبب التهاب مزمن با درجه ی پایین می شود که موجب برهم خوردن تعادل آدیپوکاین ها می گردد. رویکردهای غذایی برای متوقف کردن فشارخون بالا (Dietary Approaches to Stop Hypertension) DASH شامل غذاهایی با مشخصات ضد التهابی است. هدف این مطالعه، مقایسه ی رژیم  DASHبا رژیم غذایی کم کالری بر روی سطوح سرمی اسپکسین، لپتین و آدیپونکتین سرم در بزرگسالان دارای اضافه وزن و چاق بود.روش ها: این مطالعه ی کارآزمایی بالینی تصادفی کنترل شده در 120 نفر بزرگسالان چاق و اضافه وزن انجام شد. افراد مورد مطالعه به طور تصادفی به سه گروه تقسیم شدند: 1- تبعیت از رژیم غذایی DASH با کالری کاهش یافته، 2- تبعیت از رژیم غذایی با کالری محدود و 3- تبعیت از رژیم ایزو کالریک (گروه کنترل). افراد حاضر در مطالعه به مدت 12 هفته تحت مداخله ی رژیمی قرار گرفتند و سطح سرمی آدیپوکاین های اسپکسین، لپتین و آدیپونکتین در ابتدا و انتهای مطالعه اندازه گیری شد.یافته ها: پس از انجام مداخله، در گروه DASH، بطور معنی داری سطح سرمی آدیپونکتین افزایش و سطح سرمی لپتین کاهش یافت. در مورد گروه کم کالری تنها اثر بر روی آدیپونکتین معنی دار بود. کاهش متغیرها در گروه DASH در مقایسه با گروه کم کالری بیشتر بود. تفاوت بین سه گروه از لحاظ لپتین و آدیپونکتین معنی دار بود ولی در مورد اسپکسین تغییرات معنی داری مشاهده نشد.نتیجه گیری: رژیم غذایی DASH با کالری کاهش یافته، سطح اسپکسین، لپتین و آدیپونکتین را بهبود می بخشد و ریسک فاکتورهای قلبی- عروقی را در مقایسه با رژیم کم کالری کاهش می دهد.

آلرژی غذایی به واکنشهای غیر طبیعی بدن اطلاق میشود که به واسطه پاسخ سیستم ایمنی به اجزای غذایی ایجاد میگردند. در دهه های اخیر آلرژی به عنوان یک مشکل تهدید کننده سلامت عمومی مطرح گردیده است. شیوع آلرژی غذایی در کودکان تا 10% تخمین زده شده است؛ این میزان در افراد بالغ کمتر از 2% میباشد. این شرایط در کشورهای مختلف دنیا متفاوت بوده و تا حدود زیادی از فرهنگ غذایی مردم تاثیر میپذیرد. آلرژی زاهای غذایی، پروتئینها و یا گلیکوپروتئینهایی با وزن مولکولی بین 10 تا 70 کیلو دالتون میباشند. آلرژی زاها بر اساس نحوه تحریک سیستم ایمنی به دو گروه تقسیم میشوند: نوع اول به دلیل تحریک سیستم ایمنی (پس از صرف مواد غذایی) باعث ایجاد پاسخ علیه مواد غذایی در روده میشوند و نوع دوم دارای واکنش متقاطع (تشابه ساختمانی) با آلرژی زا های موجود در هوا (اغلب گرده گیاهان) میباشند؛ بنابراین در نوع دوم، مرحله اول حساس سازی افراد، برخورد با آلرژی زای استنشاقی میباشد. در مرحله بعد چنانچه فرد از ماده خوراکی که تشابه آنتی ژنی با آلرژی زاهای استنشاقی دارد، استفاده نماید، این ماده خوراکی باعث ایجاد آلرژی میشود. شکل گیری یک پاسخ آلرژیک نیز، اغلب، با تولید IgE در بدن در مواجهه با آلرژی زای غذایی آغاز میگردد. IgE اختصاصی به سلولهای ماستوسیت و یا بازوفیل متصل و باعث دگرانولاسیون آنها در تماسهای بعدی با ماده آلرژی زا میشود. پیامد این فرآیند، رها شدن تعداد فراوانی از واسطه ها از جمله هیستامین میباشد. این واسطه ها میتوانند باعث ایجاد علایم بالینی آلرژی مانند کهیر، خارش و شوک آنافیلاکسی شوند. تشخیص آلرژیهای غذایی با روشهای مختلف درون تنی و برون تنی صورت میگیرد که میتوان به گرفتن شرح حال از بیمار، معاینه فیزیکی، تست پریک، حذف غذاهای مشکوک از رژیم بیمار و انواع تستهای چالش اشاره نمود. از جمله متداولترین درمانها که برای آلرژیهای غذایی به کار گرفته میشوند، حذف ماده غذایی آلرژیزا از رژیم غدایی بیمار، درمانهای دارویی، ایمونوتراپی و درمان با مکملهای غذایی میباشد. در سالهای اخیر نیز استفاده از آلرژی زا های غذایی نو ترکیب با کمک مهندسی ژنتیک امکان تشخیص انواع آلرژیها را با حساسیت بالایی فراهم ساخته است.

کشاورزی و سامانه غذا کلید پاسخ به تغییر اقلیم جهانی است. ترکیبی از اقدامات در زمینه تولید غذا مانند تولید موثر، انتقال و فراوری در کنار مداخلات به منظور تعدیل گزینه های غذایی و کاهش اتلاف و پسماند، منجر به کاهش انتشار GHG و بهبود تاب آوری این سامانه ها خواهد شد. چنین اقدامات ترکیبی، امکان دستیابی به تعدیل و سازگاری با تغییر اقلیم در مقیاس بزرگ مبتنی بر اراضی را بدون ایجاد تهدید برای امنیت غذایی (افزایش رقابت برای زمین و تولید غذا با قیمت های بالاتر) فراهم می آورد. عدم لحاظ چنین اقداماتی ترکیبی در سامانه غذا، مدیریت مزرعه و زنجیره تامین و تقاضا، ممکن است منجر به اثرات معکوسی مانند افزایش تعداد انسان های دارای سوتغذیه و تاثیر منفی بر خرده مالکان شود. به منظور رویارویی با چنین چالش هایی لازم است رویکرد سامانه فعلی غذا به سمت انجام اقدامات ترکیبی تغییر یابد. به منظور سازگاری و تعدیل در کل سامانه غذایی، لازم است شرایط تحقق آن از طریق خط مشی های سیاسی، بازارها، موسسات پژوهشی و حاکمیتی فراهم شود. با هدف دستیابی به سازگاری، می توان تاب آوری در برابر افزایش رویدادهای حدی را از طریق مکانیزم های اشتراک و انتقال خطرپذیری از طریق بازارهای بیمه و بیمه های مبتنی بر شاخص های آب و هوایی به انجام رساند. سیاست های عمومی سلامت برای بهبود تغذیه مانند مشوق ه ای بیمه درمانی و افزایش کمپین های آگاهی دهنده می تواند به طور بالقوه تقاضا را تغییر داده و هزینه های مراقبت های بهداشتی را کاهش و به محدود کردن انتشار GHG کمک نماید. بدون گنجاندن پاسخ های جامع سامانه غذایی در سیاست های کلی تغییر اقلیم، پتانسیل های تعدیل و سازگاری ارزیابی شده توسط مراجع ذی ربط محقق نمی شود و امنیت غذایی به خطر خواهد افتاد.

بیماری های غیرواگیر (NCD) مهمترین علت مرگ در سراسر جهان است. مصرف زیاد نمک، شکر و چربی به عنوان عوامل اصلی خطر ابتلا به NCD شناخته می شوند. برای حل این مسئله، برخی از پروژه ها در کشور اجرا شده است. این مطالعه با هدف جستجوی ابتکاراتی با هدف کاهش نمک، شکر و چربی در صنابع غذایی و وضعیت اجرای برچسب گذاری مواد غذایی انجام شد. همچنین، ما به دنبال مطالعاتی برای ارزیابی پروژه های فوق بودیم. ما یک بررسی گسترده در منابع داخلی انجام دادیم، یعنی گزارش برنامه های ملی، پروتکل ها، پایان نامه ها و گزارش پیشرفت پروژه های در حال انجام و فسخ شده و همچنین قوانین و استانداردهای سازمان غذا و داروی ایران (IFDA) و موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران (ISIRI). چندین پروژه اصلی در زمینه کاهش مخاطرات رژیم غذایی در صنایع غذایی کشور وجود داشت. طرح برچسب زدن و محدودیت در واردات روغن نخل یا مواد غذایی حاوی آن، حمایت از تولیدکنندگان مواد غذایی و تجدید نظر در استانداردهای غذایی، مداخلات اصلی بود که به ترتیب توسط IFDA و ISIRI اجرا شد. در پروژه دیگری که توسط موسسه ملی تحقیقات تغذیه و فناوری غذایی (NNFTRI) اجرا شد، پروژه های ذکر شده قبلی مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج سایر پروژه های مرتبط نیز ارائه شده است. برخی اقدامات مهم برای کاهش میزان NCD در کشور انجام شده است. با این حال، برای دستیابی به هدف کاهش 25 درصدی NCDs تا سال 2025، داشتن برنامه نظارت، پایش و ارزیابی (SME) بسیار توصیه می شود تا از سیاست گذاران برای تصمیم گیری به موقع و صحیح در مورد افزایش اثربخشی برنامه پشتیبانی کند.

پرتودهی به عنوان یک روش نگهداری مواد غذایی نخستین بار در سال 1905 مطرح گردید. در این روش ماده غذایی با هدف از بین بردن با غیرفعال کردن میکروارگانیسم ها و حشرات، تاخیر در رسیدن میوه جات و سبزیجات، ممانعت از جوانه زدن محصولات غده ای و ریشه ای و در مجموع افزایش زمان ماندگاری تحت شرایط محیطی خاص در معرض دز معین اشعه یونیزه کننده قرار داده می شود. در این مقاله ضمن بررسی مکانیسم پرتودهی مواد غذایی و اثر آن بر سیستم های بیولوژیکی و اجزا اصلی مواد غذایی، کاربرد توام پرتودهی و دیگر روش های نگهداری که ضمن سبک تر انجام شدن هر فرآیند در کیفیت محصول نهایی بسیار موثر می باشد و نیز روش های شناسایی غذاهای پرتودهی شده مورد بررسی قرار گرفته است.